این شته از دیر زمان در ایران وجود داشته و علاوه بر درختان سیب به درختان گلابی، به،ازگیل و زالزالک نیز حمله می کند.این شته روی برگها،جوانه ها،میوه ها و سرشاخه های جوان و بالاخص پاجوشهای درختان میزبان فعالیت دارد.و اغلب در پشته برگها به تغذیه پرداخته از خود ترشحات چسبنده ای نیز ایجاد می کند که به دنبال آن مورچه ها هم ظاهر می شوند.
چون بر اثر فعالیت شته در پشته برگها رشد سطح تحتانی برگ کاهش می یابد برگ لوله شده و پیچیدگی هایی نیز ایجاد می گردد.خسارت این شته در ایران زیاد و در تمام نواحی میوه خیز وجود دارد و مخصوصا در بهار و پاییز روی درختان مشاهده می شوند.
شته ماده بی بال ،دختر زا،گلابی شکل و طول آن 2-1.5 میلیمتر است.رنگ بدن آن سبزه مایل زرد قسمتهای انتهای بدن آن کمی تیره تر است.چشمها و کورنیکول سیاه هستند و رنگ عمومی بدن ماده های بالدار سبز است ولی سر و مفصل آخر سینه ،دم و کورنیکول ها سیاه می باشند.در این افراد چشمها قرمز تیره است .تخمهای این شته بیضی شکل سیاه براق طویل و طول آنها حدود 0.2 میلیمتر است.