انتقال:

 

لوازم مورد نياز:

1- كاور: براي ساختن كاور مي توان از ميله هاي آهني 2*2، حلب، تور پارچه اي سفيد يا سياه رنگ استفاده نمود. البته در صورتي كه از آلومينيوم استفاده كنيم براي مدت طولاني تري قابل استفاده خواهد بود.

ابعاد كاور: 80*120*120 سانتيمتر

طول پايه: 120 سانتيمتر

ابعاد قيف پايين كاور: 80*90*120 سانتيمتر

تونل زير قيف: 15 سانتيمتر

فواصل بين قابها: 10 سانتيمتر

 

2- قاب: وسيله اي است از جنس چوب يا آلومينيوم و تورهاي فلزي گالوانيزه با منافذ 2 ميليمتري. قاب به گونه اي ساخته مي شود كه گنجايش 9 كيلوگرم جو آلوده را داشته باشد. بايد توجه داشت كه ته قاب بايستي بسته و بالاي آن باز باشد. در هر كاور تعداد 10 قاب قرار داده مي شود.

 

به محض ظهور پروانه هاي پيش پرواز (اولين بيدهاي بالغ كه روي آبكش ها مشاهده مي شود) بايد اقدام به عمل انتقال نمود. بدين منظور آبكش ها را درون لگن حاوي محلول نئورون 2 در هزار غوطه ور كرده و چند ثانيه به هم ميزنيم.

به دليل اينكه داخل هر دانه جو بك لارو زنده وجود دارد بايد از روي هم گذاشتن آبكشها براي نقل و انتقال خودداري كنيم تا باعث از بين رفتن لاروها نشويم.

در اين زمان بهم زدن جوها در روز و شب به دفعات براي خشك شدن و هوادهي بسيار ضروريست. اگر جوها خشك نشده باشند داخل كاور كپك ميزنند.

پس از 24 ساعت آبكش ها را به داخل قاب ها خالي مي كنيم. بايد توجه كرد كه در حين پر شدن قابها، جوهاي پايين ريخته لگد نخورد زيرا اين جوها حاوي لارو بوده و به راحتي له مي شوند.

پس از پر شدن قابها تعداد 10 قاب را به يك كاور منتقل مي كنيم. كاورها بايد قبلا ضد عفوني شده و توسط چسب ماستيك تمامي درزهاي آنها پر شده باشد، زيرا پروانه ها از هر سوراخي استفاده كرده و خارج مي شوند. پس از انتقال قابها كاور را توسط پارچه توري ميپوشانيم و يا اگر براي آن درب توري ساخته باشيم آنرا مي بنديم و از بسته بودن كامل آن و عدم وجود هر گونه درز و منفذ مطمئن ميشويم.

در زير هر كاور در پايين قيف يك تونل كوچك حلبي وجود دارد كه آن تونل را به يك سه راهي پليكا 16 متصل كرده و در دوطرف، سه راهي را با توري و كش مي پوشانيم. براي اتصال اين سه راهي به تونل از تيوپ ماشين استفاده مي شود. دقت شود كه سه راهي با زمين تماس نداشته باشد.