تخم گيري:

براي تخم گيري نياز به قيف هاي پلاستيكي داريم كه دو طرف آن بايد با توري هايي كه قبلا با كش تهيه نموده ايم پوشانده شود تا پروانه ها نتوانند خارج شوند. بهتر است قيف ها را به منظور عبور هوا و تهويه سوراخ دار كنيم.

قيف هايي كه آماده كرده ايم را مرتب بر روي يك صفحه مسطح قرار داده و پروانه ها را از داخل دبه پرزگيري به داخل آن خالي مي كنيم. ميزان پروانه ها داخل هر قيف به مقداري است كه يك لايه پروانه سطح توري كف قيف را بپوشاند به طوري كه روي هم نباشند.

اتاق تخمگيري نيز بايد قبلا ضدعفوني شده و تمام مناقذ آن گرفته شده باشد و هيچ نوري وارد اتاق نشود. قفسه بندي اتاق بايد طوري باشد كه در هر قفسه بتوان به راحتي قيف ها را جابجا كرد. بهتر است بلندي هر طبقه از قفسه حدود 5 سانتيمتر از بلندي  قيف بالاتر باشد. روي قفسه ها كاغذهاي غير روغني به ابعاد ته قيف ميگذاريم و قيف ها را روي آنها قرار مي دهيم. از هر قيف 3 الي 4 روز تخمگيري مي شود و هر روز بايد كاغذهاي زير قيف ها را عوض كنيم. روز دوم معمولا بهترين تخم ها را توليد مي كند.

مدت پروانه گيري يا بعبارت ديگر طول عمر هر كاور تا يك ماه مي باشد. البته زماني كه ميزان پروانه گيري در اواخر دوره كاهش يابد ديگر موقع باطل كردن كاور است. اين زمان ممكن است حدود روز بيست و پنجم باشد. در هر صورت نبايد كاور را بيش از 30 روز نگه داشت زيرا خطر شيوع كنه افزايش مي يابد.

مرحله تخم گيري بسيار حساس است، كاغذها بايد خشك بوده و درجه حرارت محيط از 24 و رطوبت از 60 درصد بيشتر نباشد.

نكته قابل توجه اين است كه تمام پروانه هاي آزاد (به اصطلاح خودم پروانه هاي ولگرد) توسط جاروبرقي بايد جمع آوري شوند زيرا باعث گسترش آلودگي مي گردند.

پس از پايان تخم گيري روز اول (24 ساعت پس از پروانه گيري) قيف ها را جابجا مي كنند، يعني قيف هاي روز اول به قفسه هاي روز دوم انتقال مي يابند و برگه هاي حاوي تخم از زير آنها جمع آوري مي شوند. البته قبل از جابجايي بايد ته قيف ها را با يك برس نرم داخل يك ظرف پاك نمود زيرا همواره تخمهايي وجود دارند كه به توري چسبيده است. اين تخمها كه به صورت فله جمع آوري مي شود در آلوده سازي مجدد مورد استفاده قرار مي گيرد.

پس از پايان تخم گيري هر سري، قيف ها و توري ها را با آب و پودر شستشو و وايتكس ميشوييم و در آفتاب خشك مي نماييم.