نكات مهم در مرحله پارازيت:

 

1-     استفاده از تخمهاي تازه (يا حداقل قرمز نشده) براي پارازيت. (زنبورها هيچ تمايلي به پارازيت كردن تخمهاي نارنجي ندارند.)

2-     دقت در ميزان تجمع زنبورها: اين مسئله بسيار حائز اهميت است زيرا اگر تجمع زنبور كم باشد در آن صورت تخمهاي كمتري پارازيت شده و لاروها از تخم بيرون مي آيند و در نهايت كيفيت توليد پايين مي آيد. منظور از توليد همان تخمهاي پارازيت شده است كه در كارتزني استفاده مي شود.

3-     هر كدام از زنبورها داراي تاريخ پارازيت مي باشد كه معمولا بعد از هشت روز در هواي گرم و صبح روز نهم بيرون مي آيند و 4 الي 5 روز زنده مي مانند. پس توجه به زمان بيرون آمدن زنبورها بسيار اهميت دارد و از زنبورهايي كه تاريخ تفريخ آنها نزديكتر است بايد استفاده نمود. البته مي توان بقيه زنبورها را در پلاستيك هاي روباز در داخل كابين قرار داد كه اين امر خود مي تواند در افزايش تراكم زنبورها كمك كند.

4-     جابجا كردن تخمهاي سيتو در روي پنجره با توجه به تراكم زنبورهايي كه روي تخم ها نشسته اند:  بدين صورت كه در جاهايي از پنجره كه زنبور كمتري دارد تخمهايي كه زنبور بيشتري روي آنها نشسته را به آنجا منتقل كنيم و جاي خالي را با تخمهاي ديگر پر نماييم.

5-     گذاشتن زنبورها در پشت برگه هاي سيتو باعث ايجاد درصد بالايي زنبور بي بال  مي شود و كارايي آنرا در باغ هدف به شدت كاهش مي دهد.

6-     تمام منافذ كابين بايد بخوبي مسدود شود تا زنبورها از كابين خارج نشوند. (البته همواره تعدادي از زنبورها به نحوي به مهتابي ها مي رسند و از بين مي روند.)

7-     تاريخ زنبورها بايستي يك دوره كامل يعني 8 الي 9 روز متوالي باشد و نحوه قرار دادن تخم در كابين با توجه به تراكم زنبور صورت مي گيرد. در صورتيكه تراكم زنبور در حد بالايي باشد مي توان تعداد برگه تخم بيشتري در كابين آويزان كرد. البته جابجا كردن برگه هاي تخم با توجه به تراكم زنبور داراي اهميت است.

8-     اتاق پارازيت بايد از هرگونه حشره ديگر بخصوص مورچه و عنكبوت عاري باشد زيرا به راحتي در عرض يك ساعت تعداد زيادي از زنبورها يا تخمها را با خود مي برند.

9-     درصورت مشاهده مورچه در اتاق پارازيت فقط بايد از نفت استفاده نمود بطوري كه نفت را در سوراخهاي لانه بريزيم.

10- بهتر است در اتاق پارازيت ساعات روشنايي و خاموشي رعايت گردد، اين ساعات بصورت 16 ساعت روشنايي و 8 ساعت خاموشي است زيرا زنبورها نيز در شبانه روز به استراحت و غذا احتياج دارند. به همين دليل مي توان با آغشته كردن كاغذهايي در محلول آب و عسل 20 در هزار و آويزان كردن آنها در كنار تخمها،‌ به آنها غذا داد.

11- در مراحل پارازيت با حوصله عمل كردن شرط اصلي است و بايد زمان را رعايت كرد. بدين ترتيب كه دوبار در روز، صبح ها و عصرها، اقدام به گذاشتن تخم و سپس در سر موعد مقرر اقدام به جمع آوري نمود.

12- در كمكي گذاشتن زنبور نيز بايد دقت شود بطوري كه بصورتي تخمها را بگذاريم كه بتوانيم تشخيص دهيم كدام صبح و كدام عصر گذاشته شده است.

13- بهتر است كه دماي اتاق در شب تا 15 درجه پايين آيد. دقت شود كه پايين تر از اين نباشد.

14- براي تعيين درصد زنبورهاي ماده و درصد خروج اقدام به نمونه گيري كرده و نمونه را داخل لوله آزمايش ميگذاريم. زنبورهاي ماده داراي شاخكهاي گرزي شكل و كوتاهتر از نرها ميباشند. براي كمتر كردن جنب و جوش زنبورهاي در داخل لوله آزمايش مي توان آن را به مدت يك ساعت در يخچال گذاشت.

15- معمولا از اضافه هاي برش كارتها براي زنبور كمكي در كابين استفاده مي كنند.

16- در صورت تراكم كار و عقب بودن توليد مي توان در اتاق پارازيت 3 بار عسل گذاري نمود و چراغها را در شب نيز روشن گذاشت.

17- با تغييرات دمايي مي توان خارج شدن زنبورها و يا عدم خارج شدن آنها را كنترل نمود.

18- مي توان بعد از پارازيت، تخمها را به مدت چند روز در انكوباتور در دماي 14 درجه منتقل نمود. بدين روش مي توان تخمهاي زنبور را به مدت 6 ماه نگهداري نمود. براي استفاده مجدد در ابتدا به همان تعداد روز، تخم هاي زنبور را از سردخانه به انكوباتور منتقل نموده و سپس به دماي محيط برميگردانيم.