الف) حرارت

به دو صورت عمل مي‌كند يابه صورت گرما و يا به صورت سرما (سرمازدگي، يخ زدگي).

 رنج متوسط دمايي براي اكثر گياهان 30-15 درجه مي‌باشد.

 در حرارتهاي بالا علائم به صورتهاي مختلفي ظاهر مي‌شود كه با غير فعال كردن سيستم آنزيمي و اختلال در واكنشهاي بيوشيميايي تاثيرگذار مي‌باشد.

 مثلا حرارت زياد در سيب‌زميني باعث black heart مي‌شود كه در انبار تنفس زياد مي‌شود و اكسيژن كاهش مي‌يابد.

 آفتاب سوختگي بيشتر روي گياهان زينتي تاثيرگذار است ودر مواقعي كه روزها باراني باشد و آفتاب ظاهر شود، قطرات باران مثل عدسي عمل مي‌كنند.

 در گوجه‌فرنگي نيز عارضه sun scald ناشي از حرارت مي‌باشد

نور و گرما:

آفتاب‌زدگي يكي از عوارض غير پاتوژنيك گياهان مي باشد. مثلاً قهوه اي شدن برگها و سوختگي پوست انار يكي از علائم آفتاب زدگي مي باشد.

آفتاب زدگي در زمستان از سرماي پس از تابش شديد آفتاب اتفاق مي‌افت در اين حالت پوست تنه درختان و شاخه ها چين خوردگي و شكاف برداشته، خشك مي‌گردند.

 

سرمازدگي و يخ‌زدگي:

يخ‌زدگي زماني حادث مي‌شود كه آب موجود در فضاي بين سلولي يا در درون سلول يخ  بزند و تشكيل بلوريخ باعث پارگي غشاء سيتوپلاسمي و مرگ سلول مي‌شود.

 سرمازدگي ممكن است برگشت‌پذير باشد.

 برخي از باكتريها مثل Pseudomonas syringe و باكتريهاي اپي‌فيت به عنوان هسته يخ عمل مي‌كنند و باعث مي‌شوند كه يخ در دماي بالاي صفر درجه هم هم يخ بزند‌ (در باغات بادام و شهركرد اين باكتري اپي‌فيت به عنوان هسته يخ عمل مي‌كند).

سرماي ناگهاني موقعي كه درخت به شكوفه مي‌رود و باعث از بين رفتن تمام شكوفه‌ها مي‌شود و ان سال محصولي عايد نخواهد شد.

 سرما 15درجه در مدت طولاني براي درختاني كه به خواب نرفته اند مضر است. حساسترين عضو گياه تنه و نوك شاخه ها مي باشد.

 در اثر سرما ترك و شكافهايي در تنه ايجاد مي گردد چون طبقات مختلف و تنه در مقابل سرما نمي‌توانند به طور يكنواخت منقبض شوند. ريشه گياهان به ندرت از سرما صدمه مي بينند.

 اثر سرما بر روي بافت‌هاي گياهي به دو شكل است. 1- اثر سرما روي پرتوپلاسم گياه،‌ 2- آب زيادي در سلول‌هاي يخ بسته از بين مي‌رود

 انعكاس نور خورشيد در اسفند و بهمن ماه از سطح زمين‌هاي پوشيده از برف سبب ايجاد تركهايي در تنه مي‌گردد.